Over precies 3 weken begint het Groene Bivak weer op het Zwarte Veldje in Nunspeet. Zoals altijd kijk ik daar weer enorm naar uit, al is het deze keer wel echt anders dan anders.
Voor de eerste keer ga ik zonder mijn geweldige maatje van de afgelopen jaren, whippet Nariz. Hij was erbij vanaf de tweede keer (april 2011) en is elke keer mee geweest. De dag na het vorige Bivak is hij overleden (27 april j.l.), wel een heel toepasselijk voor zo’n vaste bivakganger.
Deze foto is genomen op het Groene Bivak in april 2025: links staat Nariz en rechts staat Fay.
Fay is sinds 2023 van de partij tijdens het Groene Bivak, dus die kent het klappen van de zweep inmiddels wel.
Nu is alleen maar alleen, dus we hadden allang besloten dat er tzt wel weer een hond bij zou komen en sinds twee maanden heb ik een nieuw “geweldig” maatje, want ze is behoorlijk fors. Het is een Galgo Español van drie jaar oud, gered uit de jacht in centraal Spanje en nu mag ze in Nedeland het bos in, alleen nu als toerist, want ze blijft aan de lijn 😊
Om te kijken of het een “beetje dreigt te gaan lukken” en vooral om te kijken hoe Didi (zo heet ze) het vindt om te gaan kamperen, is ze begin september al mee geweest naar de Velddagen en dat ging super. Ze sliep heel lekker in haar bench, waar ze ook overdag wel eens in wilde als het allemaal toch een beetje druk was, dus die neem ik weer mee.
Omdat dat zo’n fors ding is, kunnen niet alle legerkisten meer mee, dus mider spullen en dat betekent een nieuwe inpakaanpak 😊. Met ook meteen het voordeel dat ik minder troep meeneem (alle “laat ik het maar meenemen, want misschien komt het nog van pas” zaken blijven lekker thuis en dat maakt het ook een stuk overzichtelijker.
Ik heb nog drie weken om alles wat dan wel mee gaat, netjes op te bergen. Oftewel, de voorpret is begonnen.