In 2006 keken wat leden van de Surplus Radio Society (SRS) eens rond op het najaarskamp naar die mengeling van oude legertrucks en tenten en nieuwe campers, caravans en tenten en bedachten ze dat het voor ons, als liefhebbers van dump radioapparatuur die natuurlijk vooral uit het leger afkomstig is, wel leuk zou zijn om ook eens met alleen “groene auto’s en/of kampeermiddelen en zonder walstroom” bij elkaar te staan.
De eerste keer
Zo gezegd, zo gedaan en dus vond het eerste Groene Bivak plaats in oktober 2006 op de SRS huiscamping op het “nette” veld. Ik was zelf net lid geworden en had geen “groene auto” en geen “groene tent”, dus heb ik nog snel een eendaks tentje met camo-patroon gekocht en samen met wat zeiltjes (uiteraard ook camo) daarmee een optrekje gebouwd. Alles ging mee in onze oude camper, die ik buiten het veld parkeerde en ’s avonds sleepte ik de accu naar de camper, zodat die ’s nachts kon laden.
De harde kern die toen gevormd werd, staat grotendeels op de foto. Op de bovenste rij van links naar rechts ikzelf (3e), Willem (4e), Jan (5e), Ad (6e), Willem (WAN, 7e) en Tjisse (9e ). Op de onderste rij van links naar rechts Anton(die het organiseerde, 1e) en Jan (2e). En misschien de anderen ook, maar dat herinner ik me niet meer. Wel dat het echt herfstachtig was en Willem WAN’s zeiltje op poten aan de haal ging. Mijn hondje Venga en ik hadden het koud en toen op zondag iedereen vertrokken was, heb ik de camper het veld op gereden, zodat we in ieder geval nog één warme nacht hadden.
De tweede keer
Ondanks het enthousiasme onder de deelnemers, hield het daarna evn op, tot het in 2009 weer zo begon te kriebelen, dat er een tweede Groen Bivak kwam. Deze keer op het SRS huisveld, want de boer vond die lompe auto’s op het nette veldje toch niet zo’n goed idee.
Het weer was veel beter deze keer en er waren ook meer deelnemers.
Zelf had ik inmiddels ook een echte legertent uit het Zwitserse leger, zgan. uit 1987. Speciaal aangeschaft voor het Groene Bivak, maar ook omdat ik het zo’n supertent vind. Hierin heb je het nooit koud!
En uiteraard was mijn onafscheidelijke maatje Venga weer vn de partij, al bleek het achteraf voor de laatste keer, want ze overleed in 2010
Het Zwarte Veldje
In 2010 kwam Anton toen op uit op het Zwarte Veldje in Nunspeet, wat wel ideaal leek voor zo’n Bivak. En dus staan we daar sinds oktober 2010 twee keer per jaar in april en oktober.
Met (voornamelijk) groen spul (radio’s, auto’s en tenten), hoewel daar niet altijd strikt de hand aan gehouden wordt. Wat wel een ijzeren regel is: alleen voor donateurs (inmiddels verenigd in de Army Radio Club), en geen uniformen of wapens.
Op de foto staat de club van 2010, waarvan enkelen ons intussen helaas ontvallen zijn. Maar de overblijvers, af en toe aangevuld met nieuwelingen, houden stug vol.
Ik ben zelf een aantal keren met verschillende legertenten geweest, maar inmiddels kom ik met “50% groene” spullen: een Landrover Defender 110 (dat type is weliswaar door het leger gebruikt, maar mijn exemplaar komt er niet vandaan) en een Conqueror Comfort off-road trailer (gemaakt op hetzelfde onderstel wat de fabrikant oorspronkelijk aan het Zuid-Afrikaanse leger leverde en hij is legergroen en heeft wel de uistraling ervan).
En natuurlijk gaat er ook meestal minstens één leger zendontvanger mee (een SEM-35).